برخى از اوصاف پرهيزگاران از نگاه على ( ع ) ( حديث 195 ) . . . فالمتّقون فيها هم اهل الفضائل ترجمه : . . . تنها پارسايان را بر ديگران برترى و فضيلت بخشيد كه داراى اين صفاتند : روان پارسايان ز آن ميانه * شدى تير محبت را نشانه گروهى دل ز نقش ما سوى پاك * بباغ عشق چون گل سينه صد چاك خداى آن نيكوان را سرورى داد * به انواع فضائل برترى داد منطقهم الصّواب ترجمه : سخن بصواب گويند يكى دان ز آن فضيلت‌هاى بسيار * كه آنان راست دايم صدق گفتار نخستين وصف خوبان راستگوئيست * نكو بشنو كه اين وصف نكوئيست كسى را كاين نكوئى در زبانست * ز هر نيكوئى اندر وى نشانست هر آن كس را كه باشد صدق گفتار * در او يا بى صفات نيك بسيار دلى كز عشق روشن آفتابست * فروغش بر زبان صدق و صوابست هر آن نقشى درون دل نهانست * بر آن آئينهء روشن‌زبانست چو مرغ حق سرايد داستانى * سرآيد نغمه‌هاى آسمانى ز گل راند سخن مرغ شباهنگ * بدانش لب گشايد مرد فرهنگ بخاطر هر كه را مهر بتان است * ز حسن دلبرانش داستان است همان پاكيزه‌گان كز صفحه دل * به غير از نقش حق كردند باطل سخن از حسن آن رخسار گويند * از آن صدق است هر گفتار گويند